Marleen Temmerman: ‘Ik voel me helemaal geen wereldverbeteraar’

Marleen Temmerman: ‘Ik voel me helemaal geen wereldverbeteraar’

Marleen Temmerman is maar even in het land: dinsdag kwam ze aan in België vanuit Afrika, woensdag en donderdag moest ze in Genève zijn, en vrijdag en zaterdag is ze even thuis in Eksaarde (onder meer om dit interview te geven). Zondagochtend vertrekt ze alweer richting Nairobi, waar ze hoofd van het departement gynaecologie en verloskunde wordt aan de Aga Khan University. “Ik zou dit allemaal niet doen als ik niet rotsvast geloofde dat we nu in een betere wereld leven dan enkele jaren geleden.”

Jan Verheyen: ‘Mijn streefdoel in het leven is nergens bij te horen en op die manier overal bij te horen’

Jan Verheyen: ‘Mijn streefdoel in het leven is nergens bij te horen en op die manier overal bij te horen’

Wat Jan Verheyen ook doet – films regisseren, scenario’s schrijven, radioprogramma’s presenteren, lezingen geven – altijd zal hij Vlaanderen in twee kampen verdelen: zij die smullen van zijn joviale stijl en werk voor een breed publiek en zij die verzuchten dat deze zelfingenomen windbuil weer wat dichter bij de bodem van de goede smaak is gekomen. Zeker één man geeft niet om die kritiek, en dat is Verheyen zelf: “Ik heb nog nooit in een recensie over één van mijn films iets gelezen waarvan ik dacht, ‘tiens, die recensent heeft een punt’. Werkelijk nooit.’

Jacques Vermeire: ‘Ik ga met het succes lopen, maar ook met de miserie’

Jacques Vermeire: ‘Ik ga met het succes lopen, maar ook met de miserie’

We krijgen meteen een staaltje van het handelsmerk van Jacques Vermeire. Wanneer de fotograaf de komiek vraagt om enkele gekke bekken te trekken, antwoordt die: “Geen probleem, houd je fototoestel maar klaar. Wanneer je ‘start’ zegt, zal je eens wat meemaken.” Waarna zich even later een smoelenspektakel zonder weerga voltrekt. Pas wanneer we recht gekrabbeld zijn uit de deuk waarin we lagen, kan het interview starten.

Willem Vermandere: ‘Ik ben een sukkelaar met af en toe een helder moment’

Willem Vermandere: ‘Ik ben een sukkelaar met af en toe een helder moment’

De lente golft over de Westhoek, waar Willem Vermandere in alle stilte aan zijn beelden, liedjes, litho’s, tekeningen en brieven werkt. Klokslag tien uur – hij woont recht tegenover de kerk van het pittoreske Steenkerke – kloppen we bij hem aan. Zijn woonst, daterend uit 1864, was ooit een herberg. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kwamen hier duzend en duzend soldaten, op weg naar of van het front, hun voeten warmen rond de stoof, in wat nu zijn schrijf- werkkamer is. De uitgesleten vloer getuigt van hun talloze laarzen.

Pin It on Pinterest