Meester, ze beginnen weer!

door | nov 13, 2017 | Column | 0 Reacties

Terug van nooit echt helemaal weggeweest: de Bende van Nijvel. Al hadden de meeste betrokkenen en waarnemers verwacht dat het onderzoek uiteindelijk op een sisser zou aflopen, toch is het onmogelijk dat een reeks brutale aanslagen die het leven kostte aan achtentwintig (28!) mensen ooit vergeten zou worden. Een zwarte vlek op onze vaderlandse geschiedenis is het, wat er gebeurde in 1983, 1984 en 1985, een kankergezwel dat nooit weggesneden werd. U mag zelf invullen hoe dat komt: incompetentie, manipulatie, ‘hogere belangen’, te ingewikkeld dossier, typisch Belgisch je-m’en-foutisme?

Voor de slachtoffers komt het te laat. Voor de nabestaanden niet. Mensen als David Van de Steen, de goedaardige kolos die de laatste aanslag van de Bende, 9 november 1985 in de Delhaize van Aalst, ternauwernood overleefde, maar wel als negenjarige zijn beide ouders en zijn zus verloor. Of Diederik en Nathalie Palsterman, die hun vader niet zagen thuiskomen die bloederige avond in Aalst. Van de Steen wordt vertegenwoordigd door meester Vermassen, die het recente debat aanzwengelde met enkele omzwachtelde uitspraken. Broer en zus Palsterman doen een beroep op Walter Van Steenbrugge, ook een bekend gezicht in de rechtszaal én de media.

Ontelbare meningen werden al geventileerd de voorbije weken. Sommigen zeggen: laat het dossier verjaren, dan zullen de daders misschien beginnen te praten, omdat ze toch niet meer veroordeeld kunnen worden. Anderen zeggen: onderzoek het nu voor eens en voor altijd deftig. Meester Van Steenbrugge zegt: start een volledig nieuw onderzoek waarbij voldoende middelen worden vrijgemaakt en zet er een team van onderzoeksrechters op. Ik zeg: het dossier laten verjaren, komt neer op (juridische) capitulatie. Dan kennen we misschien de waarheid (niet onbelangrijk), maar worden recht en rechtvaardigheid opgeofferd. Het dossier opnieuw laten openen gaat dan weer járen kosten, net als het dossier voor de zoveelste keer aan een andere onderzoeksrechter toevertrouwen.

De kans dat we nu eindelijk weten wie ‘De Reus’ is, is reëel. Interessant, zeer zeker, maar wat ik vooral wil weten is: wie heeft dit allemaal georganiseerd, in opdracht van wie? Ik geloof niet blind in complottheorieën, maar ik geloof evenmin dat er géén complotten zijn in deze wereld. In dit geval heb ik altijd geloofd in een Groot Complot, waarbij de rijkswacht, invloedrijke zakelijke kringen en rechtse politici betrokken waren, zoals in een handvol boeken reeds werd geschreven. Boeken waarvan de pagina’s al vergeeld zijn, zo lang geleden al werden ze geschreven.

Walter Van Steenbrugge is de voorbije jaren zowat de belangenverdediger van verdrukten en vergeten slachtoffers geworden, zoals in de Operatie Kelk, waar onderzocht werd of er sprake was van systematische pedofiliepraktijken in de katholieke kerk. Een onderzoek dat – zoals zoveel onderzoeken in dit land – gefnuikt werd. U mag dat ‘doofpot’ noemen, mogelijk echo ik u zelfs na.

Op 18 april 2014, ruim drieënhalf jaar geleden, kwam meester Van Steenbrugge uitgebreid aan het woord op deze onvolprezen interviewsite. Hij vertelde over zijn vriendschap met Kamagurka. “Alles wat hij ziet en waarneemt, draait hij om. Het is bijna een ziekte, bijna pathologisch. Hij zal een inzicht geven waarvan je ‘tiens’ zegt. Bij een psychiater of een neuroloog is dat ook zo: hoe het brein werkt, hoe dingen ontstaan. Zo ben je in de mogelijkheid om het anders te bekijken, te nuanceren. Daardoor begrijp en verteer je het beter. Niets blijft zwart of wit, de scherpte gaat er af.”

Misschien moeten we Kamagurka aanstellen als onderzoeksrechter in de zaak-Bende van Nijvel? Of, ernstiger, moeten we er eindelijk iemand opzetten die dit dossier niet met oogkleppen bekijkt en onder te veel druk moet proberen te functioneren? Als je het zó bekijkt, heeft Walter Van Steenbrugge natuurlijk wel een punt: bekijk dit onderzoek alsof de feiten pas gebeurd zijn, zet er een bekwaam team op en laat je niet beïnvloeden. Met een beetje geluk kan dat nog lukken ook, want de meeste schuldigen (bendeleden, opdrachtgevers en invloeden van buitenaf) zijn ofwel overleden, ofwel stokoud, ofwel buitenspel gezet.

We kunnen alleen maar hopen. Een samenleving die moet blijven voortleven met dit soort onopgehelderde misdaden is een samenleving die gewond is. Een etterende wonde is geen mooi gezicht.

 

Lees het portretinterview met Walter Van Steenbrugge op Intervista.

 

Onze columnist Frank Van Laeken, onafhankelijk publicist/journalist/maandanser met een mening/boek, laat maandelijks zijn licht schijnen over één van de Intervista-geïnterviewden.

Volg Frank op Twitter of bezoek zijn website.

Pin It on Pinterest

Shares