Doe iets aan de macht van de makelaars, meneer De Witte!

door | jan 7, 2018 | Column | 1 reactie

Wintermercato. Wie ooit dat woord heeft uitgevonden, verdient stokslagen. Hij (ongetwijfeld: een hij) zou zelf moeten verkocht worden op een marktplein, als verkrachter van de Nederlandse taal. ‘Wintertransferperiode’ klinkt op zich al erg genoeg: een markt voor voetballers. Maar vooral: een moment waarop clubleiders proberen hun belabberde transferbeleid bij te sturen. (Wat zelden of nooit lukt.)

(Gelukkig nieuwjaar, trouwens, beste lezer. Mogen uw dromen werkelijkheid worden, en nog wat meer. Mogen uw nachtmerries zich nooit in het echte leven afspelen, en nog wat minder. U zult me mijn grofgebekte opener wel vergeven, liefhebber dat u bent van de mooie taal die wij in deze contreien hanteren, anders zou u niet op deze exquise site te gast zijn.)

Die infame wintertransferperiode is nu precies een week aan de gang. Als u het een beetje gevolgd heeft, zult u bij zowat elke transactie die ertoe deed in ons land, een foto hebben gezien waarop een klein mannetje met een baard trots poseerde naast een speler, een voorzitter en een trainer. Dat mannetje is Mogi Bayat, Iraanse Fransman. Als u het voetbal niet of vanop afstand volgt, zult u hem niet kennen. Doet u dat wel, dan is de kans nog altijd reëel dat u zegt: wie? Of: is deze man écht betrokken bij meer dan de helft van de transfers in België? Ja, dus. Dat mannetje is momenteel – en dat al sinds een jaar of vijf – de belangrijkste man in het Belgische voetbal. Niet de bondsvoorzitter, laten we niet lachen. Niet de voorzitter van de Pro League, komaan zeg. Niet een voorzitter of trainer van een club, ze zouden wel willen. Neen, het is Bayat die bepaalt wie waarnaartoe gaat, wat dat moet kosten (en hoeveel er voor hem in de deal zit, doorgaans 7 procent van de transfersom) en, uiteindelijk, hoe sterk of hoe zwak de kernen van onze eersteklassers zijn. Geen voorzitter, geen voetballer: een makelaar. De tijd dat een makelaar ook de uitslag van een wedstrijd probeert vast te leggen, is niet meer veraf. Misschien zijn we al zover, alleen weten we het nog niet.

Vrijdag maakte de voetbalcorrespondent van Het Laatste Nieuws in Engeland daar een ietwat giftige opmerking over op Twitter, sowieso al een giftig medium. “The Belgian transfer market: same agent involved in 6 deals in past days (…) All very predictable, isn’t it?’ Hij had het natuurlijk over Bayat. Waarop die reageerde: ‘You forgot 3 deals!! 9 in 2 days. Harbaoui, Marcq, Tainmont, Verdier, Camus, Ganvoula, Milicevic, Saeif…and one tonight in 2 hours!!!!”. Er stonden negen schaterlachende emoji’s in die ene tweet en dus ook heel wat uitroeptekens. Kort daarna corrigeerde het mannetje zich via een volgende tweet: “Shit!!! I forgot Diatta”.

We hebben hier dus niet te maken met iemand die schimmige deals doet, neen, hij komt daar openlijk voor uit. Ik. Ben. De. Man. Hij durft dat te zeggen. Hij kán dat ook zeggen: Anderlecht, AA Gent, RC Genk, Charleroi en nu ook Club Brugge eten uit z’n hand. Andere, kleinere clubs moeten tevreden zijn met de kruimels. Zulte Waregem is maar wat blij met Harbaoui en Marcq, om maar iets te zeggen. We hebben hier dus te maken met een makelaar die de markt monopoliseert, betrokken is in alle belangrijke deals en daar ook nog eens mee uitpakt ook. Jupiler Pro League? Ze zouden het beter de Mogi Bayat League noemen! Mogi weet waarom.

***

Vijf jaar geleden werd op deze plek Ivan De Witte geïnterviewd, de voorzitter van AA Gent, op dat moment ook nog de grote baas binnen de Profliga (nu zijn dat Roger Vanden Stock, als voorzitter, en Pierre François, als CEO). Hij maakte toen onder meer een vergelijking tussen de bedrijfswereld en het voetbal. “Het voetbal is een wereld van onzekerheden. Als de wedstrijd begint, ken je de afloop niet. Je probeert zoveel mogelijk alles te sturen om onzekerheden te domineren of te bedwingen. En die onzekerheden zijn: de tegenstrever, de scheidsrechter, het veld, van alles. Wat ondernemers hierin aantrekt, is dat dit de exponent is van onzekerheid. Door voorafgaand goed te werken, moet je dat proberen minimaliseren. Dat is eigenlijk voetbal leiden.”

En dan komt de daaropvolgende, lezenswaardige paragraaf. “Het heeft inderdaad ook te maken met competitiviteit. De beste zijn, steeds beter worden. Al die factoren die in ondernemerschap liggen, zitten in het voetbal. Geen twijfel over. Wat me in het voetbal een beetje tegen de borst stuit, is de omgeving. De managers en spelersmakelaars die er rond hangen, ook de media die soms dingen uitvergroten. Dat maakt het minder mooi.”

Dat was op 3 januari 2013. Vijf jaar later heeft Gent een nieuw stadion (proficiat!) en heeft het ook zijn allereerste landstitel mogen vieren (dubbele proficiat!), terwijl het eerder al in anderhalf decennium een schuldenberg van meer dan twintig miljoen euro had weggewerkt (driedubbele proficiat!). Knap gedaan. Maar ondertussen is de club wel in de grijpgrage klauwen van ‘managers en spelersmakelaars’ beland. Met name dan van die ene, Mogi Bayat. Die ging met Anderlecht samenzitten om Hein Vanhaezebrouck naar Brussel over te hevelen, ‘toevallig’ een paar dagen nadat de coach had aangegeven dat hij het niet meer zo zag zitten in de Ghelamco Arena. De afgelopen dagen verhandelde Bayat Damien Marcq – waar Gent van af wilde -, maar ook Daniel Milicevic en Kenny Saief (die nota bene naar Anderlecht en dus Vanhaezebrouck trok!). Kassa kassa in Gent, zeer zeker, maar ook: ontregelde kern, weer opbouwen, gegijzeld door een makelaar die zijn beste klanten te vriend wil houden. In Gent mogen ze zich dus ook nog aan een wederdienstje van Bayat verwachten, die heeft ergens nog wel een speler met een goede linkervoet in portefeuille zitten, of zo. Zo gaat dat in Bayatland.

Daarom, meneer De Witte, lees die paar paragrafen van toen nog eens opnieuw. Vooral die ene zin over de makelaars, die ons voetbal minder mooi maken. U kunt daar iets aan doen, door uw club niet langer te laten gijzelen door één man en door binnen de Pro League te ijveren voor een beperking van de (al)macht van makelaars in het algemeen en Bayat in het bijzonder. Dat is uw taak: red het Belgisch voetbal. Zoniet, wordt ons voetbal de komende jaren nóg meer vervreemd van de basis: de supporters. Laat het een goed voornemen zijn voor 2018.

 

Lees het portretinterview met Ivan De Witte op Intervista.

Onze columnist Frank Van Laeken, onafhankelijk publicist/journalist/maandanser met een mening/boek, laat maandelijks zijn licht schijnen over één van de Intervista-geïnterviewden.

Volg Frank op Twitter of bezoek zijn website.

Pin It on Pinterest

Shares