Er valt nog zoveel uit te halen

door | feb 25, 2018 | Column | 1 reactie

“Meer was er niet uit te halen.” Dat mogen we later, véél later, op de grafzerk van Francesca Vanthielen schrijven, zo liet ze een jaar of vijf geleden op deze site optekenen. Ze is onlangs vijfenveertig geworden, ziet er nog altijd uit als een prille dertiger, maar draait gevoelsmatig al zo’n vijftig jaar mee. Zo iemand is Vanthielen. Voor verschillende generaties Vlamingen is ze altijd aanwezig geweest: als piepjonge presentatrice, als omroepster, als actrice, als activiste.

Amper zestien was ze, toen ze clipjes aan elkaar mocht praten. Ik schrijf dat oneerbiediger dan ik het bedoel, het is een (media)job als een andere. Daarna kreeg ze afwisselend ernstige en mindere ernstige programma’s voor de voeten geworpen, en vertolkte ze Hannelore Martens in Aspe. Zoals ze zelf op deze plek zei: “Ik heb er altijd voor gevochten dat entertainment geen vies woord is. Mensen die intellectueel werk doen, hebben ook graag entertainment en consumeren ook. (…) Daarnaast kan je ook met inhoud bezig zijn, over de wereld nadenken, een geëngageerd persoon zijn.”

Ze vergeleek zichzelf ooit met een tango, een combinatie van beheersing en stijl enerzijds, en niet te temmen passie anderzijds. Maar ze kreeg desondanks een reputatie als ‘ijskoningin’. “Ik ben tegelijk rationeel en emotioneel. Enkele jaren terug was dat precies iets slecht. Terwijl het iets positief is. Ik ben stabiel en niet labiel.”

Wat me eraan doet denken: hoe zou het eigenlijk nog met de klimaatzaak zijn? Op 1 december 2014 stuurde de vzw Klimaatzaak een aangetekende brief om vier Belgische overheden in gebreke te stellen. Volgens de initiatiefnemers laten de overheden na hun verplichtingen op te nemen, met name om de Belgische uitstoot van broeikasgassen tegen 2020 met 40 procent te verminderen ten opzichte van 1990. Vanthielen is een van de elf speerpunten en neemt ook plaats in de beheerraad van de vzw.

Wat volgt is een soort pantomime. In maart 2015 wordt Klimaatzaak door federaal minister van Energie, Leefmilieu en Duurzame Ontwikkeling Marie-Christine Marghem uitgenodigd, consensus blijft echter uit. Waarop Klimaatzaak een dagvaarding aan de vier bevoegde ministers laat bezorgen door een gerechtsdeurwaarder. Omdat het Waals Gewest betrokken partij is, wordt de procedure in het Frans gevoerd, waarna het Vlaams Gewest vraagt voor een behandeling in het Nederlands, wat dan weer geweigerd wordt door een Franstalige rechtbank. De Vlaamse regering gaat in beroep (en verliest) én in cassatie (een uitspraak wordt verwacht op 2 maart, eind deze week dus). Herinner u de commotie rond het pleidooi van Sven Mary, die de vrijspraak eiste voor zijn cliënt Salah Abdeslam vanwege een overtreding op de taalwetgeving. Dit is België, ceci est la Belgique, das ist Belgien, this is Belgium. Soms zijn wij Absurdistan.

Iets wat ons allemaal aangaat, maar waar we veel te weinig mee bezig zijn – het klimaat – wordt dus door de bevoegde overheden op de lange baan geschoven. 2020 nadert met rasse schreden, nog tweeëntwintig maanden slechts, maar die drastische reductie van de uitstoot mogen we haast zeker vergeten. Denk ook aan al die Belgische ministers die naar klimaatconferenties gaan, maar die er niet in slagen om vooraf een gemeenschappelijk standpunt te bepalen. Knoeiers zijn het. They don’t care.

Het is goed dat mensen als Francesca Vanthielen ons, gewone burgers, geregeld aan die pijnlijke waarheid herinneren. Vandaar, beste Francesca: er valt nog zoveel uit te halen. Veel goede moed, nog meer geduld en hopelijk leidt het tot een grandioze overwinning. Daar winnen we allemaal bij.

 

Lees het portretinterview met Francesca Vanthielen op Intervista.

Onze columnist Frank Van Laeken, onafhankelijk publicist/journalist/maandanser met een mening/boek, laat maandelijks zijn licht schijnen over één van de Intervista-geïnterviewden.

Volg Frank op Twitter of bezoek zijn website.

Pin It on Pinterest

Shares